“Özlemişlik” çeker..

“Dur” diyemezsin bu hayata..

Herkes, kendisine verilen ömür kadar nefes alıyor.. “Çok yaşa”yı değil de “İyi yaşa”mayı arzulamayı istemeli insan. Hem 300 yıl yaşasan ne olacak ki?. Bi düşünün.. Etrafındakiler bir bir göçüp giderken, sen onların acısını hep daha fazla yaşıyor olacaksın. Önce; akranların, arkadaşların, eşin, dostun.. Sonra; çocukların, yeğenlerin, torunların.. Çok mu mutlu olacaksın? Elbette hayır !.

3 Ekim 2016′da, yani 23 ay kadar önce.. Aşağıdaki fotoğrafı eklemiştim Instagram hesabıma.

Şimdi ne bahçeye bakılan pencere kaldı, ne de pencereden bakan gözler kaldı geriye..

Öyle ya;

Bir ömür gelir de geçer ya bu pencereden..
“Dur” diyemezsin..
Hasret çeker yüreğin, bilirim..
“Özledim” diyemezsin..

-di zamanında..

Oysa şimdi;

Ahşap kapının ardında gizlice ağlayan gözlerle dualardasın..
Biliyorum, “yalnızlık” artık daha da kalabalık !..
Her gidenin ardında, bir boşluk.. Ama değil ki bu yok oluş..
İnancımız tam.. Ama insanız da.. “Özlemişlik” çeker, hasret der bu yürek..

Sanma ki, gözyaşı sadece gözlerde olur.

Zafer Sarışahin

 

 

 

 

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*