Dostluğun da türleri vardır

Denizlerin ortasındaki bir
adayla, dağların arasındaki bir göl, birbirlerinin
uzak dostlarıdır. Dostluklarını
gündüz kuşlarla, gece yıldızlarla
iletirler birbirlerine…

Yüzyüze dostluklar vardır.

Güneşle ayçiçeğinin dostluğu, böyle bir dostluktur, örneğin. Ayçiçeği sabahtan akşama dek hiç ayıramaz yüzünü güneşten…

Uzak dostluklar vardır.

Denizlerin ortasındaki bir adayla, dağların arasındaki bir göl, birbirlerinin uzak dostlarıdır. Dostluklarını gündüz kuşlarla, gece yıldızlarla iletirler birbirlerine…

Sessiz dostluklar vardır.

Dilsiz bir adamla, duymayan bir başka adamın elleri arasında sessiz bir dostluk oluşur. Herşeyden konuşur sessizce bu eller…

Zorunlu dostluklar vardır.

Pazarla pazartesinin dostluğu gibi. Pazar ağır bir gündür, pazartesi hızlı bir gün… Ayak uyduramazlar birbirlerine. Ama dost olmak, yanyana durmak zorundadırlar…

Uzun dostluklar vardır.

İkindi güneşinin altında uzayan gölgeler birbirlerine kavuşurlar ve uzun boylu bir dostluk oluşur aralarında…

Günün birinde ölen dostluklar vardır.

Bir bahçe içindeki ahşap ev ile yanıbaşında duran ceviz ağacının dostluğu gibi… Bir gün kocaman elli adamlar ve kocaman gövdeli makineler o bahçeye girip de, bir süre sonra evin ve ceviz ağacının yerinde asık suratlı binalar yükseldiği zaman ölen dostluklar…

Vakitsiz dostluklar vardır.

Bir peçete, bir kağıt mendil vakitsizce dostu oluverir gözlerimizin… Ya da ayrılırken verilen bir dal karanfil ellerimize o anda gelen dostluktur…

Bakımsız dostluklar vardır bir de…

Zaten var, zaten dostuz deyip yıllarca bir telefonun, birkaç cümlelik mektubun bile çok görüldüğü dostluklar…

-Alıntı-

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*