Kelimenin nefes alan hali..

Ben, (biçare!) “ruhumda” öğrendim..

Hayatta bazı anlar olur..

Hani hüngür hüngür ağlayacağın, gözyaşlarına boğulacağın.. Bağırıp, çağıracağın.. Ya da kimi zaman kahkahalar içinde çılgına döneceğin..

İşte öyle anlar olur.. Ve içimde saklanır tüm ruh halim ruhumun derinliklerinde.. Ruhsuz değilim ama ruhumun kabukları çok kalın. Ağlamak; sadece gözyaşlarını akıtmaktan ibaret değildir. Ben (biçare!) ruhumda ağlamayı, ruhumda kahkaha atmayı öğrendim..

İşte, “Poyraz Karayel” dizisi aslında ruhumda canlanan kelimelerin nefes alan haliydi..

Zafer Sarışahin

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*